ગુજરાત ગૌરવ

મારુ ગુજરાત મને રુડુ લાગે
રુદિયા માંજ જાણે વસતુ લાગે

ગાંધીની અહિંસા અર્પતુ લાગે
લોખંડી વિર ની મર્દાંનગી બક્ષતુ લાગે

નર્મદા નાં નીરને વહાવતુ રાખે
સૌને પ્રેમ થકી પોષતુ લાગે

સોમનાથ ની ગાથા ગાતુ લાગે
નટખટ નંદ ની યાદ અપાવતુ લાગે

ટેક્નોલોજી થી પ્રગતી સાધતુ ચાલે
અનોખુ સ્થાન બનાવતુ ચાલે

નરસીંહ નાં પ્રભાતિયા સાથે જાગે
મીરા ના ભજનો એ રોજ ગાયે

આભારી હું ઈશ્વર નો થઊ એવુ લાગે
ધરા ગુર્જર ની જે હરિયાળી રાખે

મહેનતુ પ્રજા અહીં મોજ કરી જાણે
મુશ્કેલી માં ખભેખભા મિલાવી જાણે

ધન્ય હો ગુર્જર તુજ અમારી માત લાગે
તુજ ચરણ માં મુજ શિષ સદા રહે.

સમણાં

રાત પડે ને શમણાં ખીલે
કોઈ અજાણ્યુ ઉર નાં દ્વારે ઉભે
ન ઓળખ છતાં વ્હાલેરુ લાગે
નથી પાસ છતાં પોતીકુ લાગે
રાત પડે ને શમણાં ખીલે
રુબરુ મળવાની આશ જાગે
ધીમે અજાણ્યુ આપણુ લાગે
વગર એના કશી અધૂરપ લાગે
વિચારતા એને ચહેરા પર સ્મિત જામે
દિલ રાજી થય જોઈ એને સામે

લગ્ન

સમાજ ને બનાવતુ પાસુ એટલે લગ્ન,
સ્ત્રી પુરુષ ને અનોખા બંધને બાંધે લગ્ન,
માનવજાત ને યુગયુગાંતર સુધી ટકાવે લગ્ન,
જ્યાં બે જણ પણ આતમ એક એટલે લગ્ન,
બે પરિવારજનો નો સંગમ એટલે લગ્ન,
આજીવન સંગાથે ચાલવાનુ શીખવે લગ્ન,
તન મન ધન થી એક થવુ એટલે લગ્ન,
નવતર સંબંધો ની શરુઆત એટલે લગ્ન,
પરંપરા નુ પાલન કરાવે તે લગ્ન,
જાત પાત સહુ નોખા છતાં…
એક તાંતણે બાંધે તે લગ્ન!
અનેક સપનાઓ થકી નવજીવન…
મંડાય એટલે લગ્ન!
કહેવાય બધંન પણ જ્યાં મુક્ત…
શ્વાસ ભરાય તે લગ્ન!
શબ્દો વગર પણ સંવાદ સર્જાય તે લગ્ન,
બે આત્માઓ નુ પવિત્ર મિલન તે લગ્ન,
જ્યાં મન બે ને ધ્યેય એક તે લગ્ન.

ક્દાચ

સપનાઓ પુરા થશે કદાચ!
કોઈ મન ને ગમતુ મળશે કદાચ!
કોઈ નવી તક પ્રાપ્ત થશે કદાચ!
ઉર ના બારણે કોઈ ટકોરા મારશે કદાચ!
સ્નેહ ની સરવાણી કોઈ સાગર ને મળશે કદાચ!
આપ્તજનો નો મેળો જામશે કદાચ!
વિજય ના જશ્નો ઉજવાશે કદાચ!
પ્રેમ ને પથ મળશે કદાચ!
હાં આ સપના પુરા થશે કદાચ!

રક્ષાબંધન

ભાઈ બહેન નો અનેરો સંબંધ!
રચાય અહીં લાગણી ના બંધ;
સર્જાય થોડી ખાટી મીઠી તકરાર,
છતાં બંન્ને નો સ્નેહ રહે બરકરાર!
આ દિવસે આવે વિરા ની યાદ;
વિરો પણ જાણે કરતો હોય સાદ!
ઉજવે આ પર્વ બન્ને સંગ રહી;
સ્નેહ ની વર્ષા જાણે વરસે અહીં!
અહીં , અમી છલકતી આંખો હોય,
પવિત્ર કંકુ કેરો ચાંદલો હોય;
ચોખા થી લલાટ શોભતુ હોય,
ઉર મહીં મીઠા આશિષ હોય;
રક્ષા કાજ હસ્તે રાખડી હોય,
અને મીઠા સંબંધ ના પ્રતિક સમ…
મીઠાઈ અહીં હાજર જ હોય.

શાયદ

હમને હી ભુલ કી થી શાયદ
પથ્થાર કો હિરા સમજાથા શાયદ
મુસ્કુરાના કુછ ઔર હી સમજા
બાત કી થોડી તો ઇકરાર સમજા
સમજનેમે હી ભુલ કી થી શાયદ
પથ્થર કો હિરા સમજાથા શાયદ

આપકી હી બદૌલત

યે હસી કારવા મિલા
આપકી હી બદૌલત
યે નયા જહા હૈ મિલા
આપકી હી બદૌલત
યે જીને કા મકસદ તો મિલા
આપકી હી બદૌલત
યે ખુશીયો કા દામન મિલા
આપકી હી બદૌલત
આશાઓ કી કિરને મિલી
આપકી હી બદૌલત
યે પ્યારા સા સાથ જો મિલા
આપકી હી બદૌલત
યે હસી લમ્હે હમકો મિલે
આપકી હી બદૌલત
યે રંગીન ફિઝાયે મિલી
આપકી હી બદૌલત
યે પ્યાર કા તોહફા મિલા
આપકી હી બદૌલત
યે હસી કારવા મિલા
આપકી હી બદૌલત

માણસ

રોજ બરોજ ની જિંદગી મા
જીવે છે જ ક્યાં માણસ
પૈસા પછળ દોટ મુકતા
સ્નેહ ગુમાવી જાય છે માણસ
સ્વાર્થીલી આ દુનિયા મા
રંગ બદલતો જાય છે માણસ
બધુજ પામવાની ઘેલછા મા
ખુદને જ ખોતો જાય છે માણસ
મોટાઇ એ ઘણી પામવામા
ખુદ નાનો બનતો જાય છે માણસ
રોજ બરોજ ની જિંદગી મા
જીવે છે જ ક્યાં માણસ

આપ હમારે લિએ કુછ કમ નહીં હૈ....

આપ હમારે લીએ કુછ કમ નહીં હૈ;
જીનેકા સહારા કહુ તો ગમ નહી હૈ!

પ્યાર કા દામન આપ કે નામ કિયા હૈ;
નફરત કા કારવાં દેદો કોઈ ગમ નહીં હૈ!

આપકી એક ઝલક કુછ કમ નહી હૈ;
ફીર ચાહે મુહ ફેરલો તો ગમ નહીં હૈ!

દો ચાર કદમ સાથ ભી કુછ કમ નહીં હૈ;
ફીર મજધાર પે છોડો તો ગમ નહીં હૈ!

આંખો સે છલકતા પ્યાર કુછ કમ નહીં હૈ;
લબ્ઝો મે કરો ના બયા તો ગમ નહીં હૈ!

યાદેં ભી આપકી કુછ કમ નહીં હૈ;
તુમ યાદ ભી ના કરો તો ગમ નહીં હૈ!!!

બહોત દેર લગી હે...

બહોત દેર લગી હે આપકો ભુલાને મે;

નાવ મઝધાર મે રહે ગઈ આપ કે જાને સે
બહોત દેર લગી હે કિનારા ખોજને મે;

ઝીંદગી બેરંગ સી હો ગઈ આપ કે જાને સે
બહિત દેર લગી હે ઉસે રંગી બનાને મે;

જીને કી હર આશ ખોગઈ આપકે જાને સે,
બહોત દેર લગી હે આશ ફિર જગાને મે;

રહા હર ખ્વાબ અધુરા આપકે જાને સે,
બહોત દેર લગી હે ખ્વાબો કો સજાને મે;

ગમો કે કારવા મિલે આપકે જાને સે,
બહોત દેર લગી હે ખુશી કો પાને મે;

દિલ રો પડા થા આપકે જાને સે,
બહોત દેર લગી હે દિલ કો મનાને મે;

ન કી શિકવા યા ગીલા હમને,
બહોત દેર લગી હે આપકો ભુલાને મે.